 |
|
 |
Dziedziczna zagroda w roku 1903
|
|
Dziedziczna zagroda w lecie 2006
|
Budynek zagrody dziedzicznej pochodzi z XVI wieku, nie jest podpiwniczony. Na pierwszym piętrze miał cztery duże pomieszczenia. Poddasze nie było wykorzystane. Na parterze znajdowała się izba, kuchnia, dwa miejsca do spania i warsztat oraz szeroki przedsionek i ganek.
W latach piędziesiątych myślano o budowie nowego domu mieszkalnego, ale ponieważ zfinansowanie tego byłoby ciężkie, zdecydowano się na renowację starego domu. Prawa strona domu została na nowo wymurowana. Stare mury były z dużych kamieni, które częściowo utrzymały się do dzisiaj. Tam gdzie był warsztat powstała nowa izba z aneksem kuchennym i przestronna spiżarnia. Została zrobiona łazienka – jedna dla wszystkich. Dzisiaj nie można już tego sobie wyobrazić.
W latach sześdziesiątych dobudowano trzy małe pokoje. Pięcioro gości mogło nocować. Pokój ze śniadaniem, ciepłą i zimną wodą, piecem, WC było na parterze. Kamień węgielny pod wynajem pokoji został położony.
W roku 1966 została odnowiona konstrukcja dachu, w roku 1970 zrobiono ogrzewanie centralne. Po mału każde okno, każde drzwi, każda ściana zostały odnowione.
W 1971 roku zostało rozbudowane poddasze: jeden pokój trzyosobowy i dwa pokoje dwuosobowe, WC i prysznic na korytarzu. Odtąd goście przyjeżdżali również w zimie.
W roku 1979 rozpoczęto budowę nowego domu. Już na przełomie roku 1980/1981 wynajmowano pokoje. Bez dłuższego namysłu zdecydowano się na mieszkania. W nowym budynku znajduje się osiem mieszkań i przewidująco na lata starcze – ładne mieszkanie na lata na emeryturze. Budynek był wynajęty i do okoła wypielęgnowany zaledwie przez jeden sezon, kiedy to 3. sierpnia 1981 wszystko zostało zalane, również zagroda dziedziczna. Szkody były ogromne, ubezpieczenie pokryło jednak wszystko.
W roku 1992 znowu zaczęto renowację zgrody dziedzicznej. Wymogi gości wzrosły i budynek został po raz trzeci przebudowany. Aby wykorzystać powierzchnię, rozbudowano poddasze. Powstały dwa bardzo ładne i przestronne mieszkania odpowiadające aktualnym wymogom. Równocześnie podniesiono sufity, odnowiono drzwi oraz zrobiono nowe instalacje elektryczne. Udała się praca, styl starej zagrody z regionu Pongau został zachowany.
W roku 1997 zaczeliśmy specjalizować się w oferowaniu agroturystyki dla rodzin z dziećmi i niemowlętami. Była to dobra decyzja, której do tej pory nie pożałowaliśmy.
W 2000 roku został przebudowany dworek wiejski. Budynek miał 20 lat, odnowiliśmy i polepszyliśmy cały dom.
Pod hasłem „stare zachować, nowe zaryzykować“, wiosną 2005 roku poraz kolejny rozbudowaliśmy zagrodę dziedziczną. Powstała nowa izba „Erbhofstube” i dwa bardzo ładne mieszkania. Udało nam się harmonijnie połączyć dobudowę z obecnym domem. Wizerunek naszego czterema kwiatkami wyróżnionego gospodarstwa polepszył się jeszcze raz. Początkowa idea dodatkowego zajęcia już od długiego czasu jest główną działalnością. |
